ما و فرازمینی ها

سلام بر دوستان به وبلاگ خودتان خوش امدیدبرای تماس با مدیریت می توانید از نطرات یا ازآدرس ایمیل(ufoiran252@yahoo.com)استفاده کنید باسپاس فراوان خدمت شما کوچیک شما مدیریت وبلاگerfan Hunter UFO)

تایید کشف موتور راکت آپولو11 از اعماق اقیانوس
ساعت ۸:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٤/۳۱  کلمات کلیدی: تایید کشف موتور راکت آپولو11 از اعماق اقیانوس

جف بزوس بنیانگذار آمازون اعلام کرد یکی از قطعات گم شده ماموریت آپولو، یعنی قطعه‌ای از موتور راکت F-1 را در سفر اکتشافی اعماق دریا کشف کرده‌است.

براساس گزارش دیسکاوری، به گفته بزوس قطعه‌ای که به تازگی طی یکی از سفرهای اکتشافی دریایی‌اش کشف کرده‌است، در واقع قطعه‌ای از موتور راکت Saturn V آپولو 11 است که در سال 1969 اولین فضانوردان را به ماه برد. این حقیقت زمانی کشف شد که یکی از نگهبانان مرکز فضایی کانزاس، جایی که از این قطعه نگهداری می‌شود، زنگ‌زدگی روی موتور را پاک کرده و جزئیات مربوط به هویت آن را برملا کرد.

سفر اکتشافی بزوس در ماه مارچ قدمی بزرگ در راستای باستان شناسی صنعتی به شمار می‌رود زیرا وی در این سفر از دستگاه‌های کنترل از راه دور برای بازیابی این قطعه از موتور از کف اقیانوس اطلس استفاده کرد. این قطعه از موتور که از عمق چهار هزار و 200 متری به سطح آب آورده شده در مرحله اول پرتاب Saturn V مورد استفاده قرار گرفت و برای همیشه به عنوان قدرتمند‌ترین موتور راکت تک‌مخزنه سوخت مایع که تاکنون در جهان ساخته شده، باقی ماند.

به گفته بزوس، از این موتور به اندازه‌ای قطعات به سطح آب آورده شده که بتوان آن را به نمایش گذاشت، این قطعات شامل مخزن احتراقی پشتی، ژنراتورهای گازی، انژکتورها، توربین‌ها و دیگر قطعات هستند که به دلیل شدت حرارت در زمان پرتاب و همچنین سقوط از لبه فضا به درون اقیانوس و سپری کردن بیش از چهار دهه درون آب نمک‌دار همگی دچار تغییر شکل شده‌اند.

زدودن لایه‌های زنگ زده و فرسوده شده از روی این قطعات زمان زیادی صرف خواهد کرد با این‌همه با آشکار شدن عبارت "شماره واحد 2044" تایید شد که این قطعه به موتور F-1 راکتی اختصاص دارد که آپولو را به ماه برده‌است.


اولین تصویر از روزی که زمین خندید
ساعت ۸:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٤/۳۱  کلمات کلیدی: زمین

اولین تصویر غیررسمی کاسینی از زمین که در روز 19 جولای از زحل و زمین به ثبت رسیده، منتشر شد.

براساس گزارش NBC، در این پرتره غیررسمی زحل و زمین در کنار یکدیگر دیده می‌شوند با این تفاوت که زمین به شکل نقطه‌ای درخشان دربالای حلقه زحل دیده می‌شود. تیم تصویربرداری کاسینی درحال حاضر درحال کار برروی نسخه اصلی این تصویر است که تا چند هفته دیگر تکمیل خواهد شد.

متخصصان عکاسی ناسا پروژه عکاسی کاسینی از زمین را به فرصتی جهانی تبدیل کردند و کمپین‌هایی به نام روزی که زمین خندید و برای زحل دست تکان بده، از مردم جهان خواستند روز 19 جولای چشمها را به آسمان بدوزند تا لحظه‌ای که کاسینی از زمین عکاسی می‌کند را از دست ندهند.

کاسینی ارسال تصاویر خام به ثبت رسانده به زمین را از روز شنبه آغاز کرد و طولی نکشید که مشتاقان این عکس تصاویر غیررسمی رنگ‌آمیزی شده کاسینی را منتشر کردند. در این تصویر زمین و قمر زحل در دوردستها دیده می‌شوند.

این تصویر غیررسمی توسط فیزیکدانی آرژانتینی به نام گوئیلرمو آبرامسون پردازش و منتشر شده‌است. در این تصویر از زمین و قمر زحل از فاصله هزار و 500 کیلومتری عکسبرداری شده‌است. در این تصویر بخشی از حلقه زحل و زحل دیده‌ می‌شوند درحالی که زمین دوباره به شکل نقطه‌ای آبی و کم‌رنگ در بیکرانی سیاه‌رنگ معلق است. البته این عکس بخشی از عکس موزائیکی و نهایی است که کاسینی به ثبت رسانده‌است.

در تصویر نهایی که تا 6 هفته دیگر آماده خواهد شد، قرار است کل حلقه زحل و درخشش زمین به خوبی آشکار باشند.


پروژه «اوپال» OPALS
ساعت ۱٢:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٤/٢۱  کلمات کلیدی:
 
پروژه «اوپال» OPALS# ناسا و انتقال اطلاعات از فضا توسط لیزر

سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا «ناسا» به زودی در ایستگاه فضایی بین المللی فنآوری ارتباط تازه ای را آزمایش خواهد کرد که می تواند به بالا بردن سطح ارتباط میان سفینه های فضایی کمک کند، ماموریت های تجاری را افزایش دهد و انتقال اطلاعات علمی را قوی تر کند.

اطلاعات بیشتر به انگلیسی
http://go.nasa.gov/155TAQW

پروژه «اوپال» OPALS
ساعت ۱٢:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٤/٢۱  کلمات کلیدی:
 
پروژه «اوپال» OPALS# ناسا و انتقال اطلاعات از فضا توسط لیزر

سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا «ناسا» به زودی در ایستگاه فضایی بین المللی فنآوری ارتباط تازه ای را آزمایش خواهد کرد که می تواند به بالا بردن سطح ارتباط میان سفینه های فضایی کمک کند، ماموریت های تجاری را افزایش دهد و انتقال اطلاعات علمی را قوی تر کند.

اطلاعات بیشتر به انگلیسی
http://go.nasa.gov/155TAQW

امروز هم هوا خیلی گرم است، هم زمین در دورترین فاصله از خورشید!
ساعت ٥:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٤/۱٥  کلمات کلیدی: زمین

بعدازظهر جمعه زمین به دورترین فاصله از خورشید رسید و علی‌رغم آن، نیم‎کره شمالی زمین یکی از گرم‎ترین روزهای سال را تجربه کرد، هرچند که هنوز دو هفته‌ای تا اوج گرما باقی است. ساعت 20:16 روز جمعه 14 تیر 1392، زمین (به وقت تابستانی ایران) به اوج مدار انتقالی خود رسید و در فاصله 152,097,426 (152 میلیون و 97هزار و 426) کیلومتری از خورشید، رکورد دورترین فاصله از ستاره مرکزی منظومه شمسی را در سال 1392 شکست. این در حالی است که برخی مردم انتظار دارند در دورترین فاصله از خورشید، دمای هوا رو به کاهش بگذارد و به جای تابستان، زمستان باشد. 

مدار زمین به دور خورشید یک بیضی بسیار نزدیک به دایره است که تفاوت نزدیک‏ترین و دورترین فاصله آن از خورشید فقط 5 میلیون کیلومتر است و در مقایسه با فاصله متوسط 150 میلیون کیلومتری زمین از خورشید، این اختلاف حدود 3درصد است. اگر محور دوران وضعی زمین بر صفحه مداری زمین (دایره‌البروج) عمود بود، این اختلاف فاصله باعث می‎شد که دمای هوا در فاصله‌های دور اندکی کمتر از فاصله‎های نزدیک مداری از خورشید باشد؛ اما محور دوران وضعی زمین نسبت به صفحه مداری حدود 23.4 درجه انحراف دارد و باعث تغییر زاویه تابش نور خورشید به نقاط مختلف زمین و اختلاف شدید در طول روز می‎شود؛ تاثیر این اختلاف زاویه و زمان تابش بسیار بیشتر از اثر اختلاف فاصله زمین تا خورشید است و به همین دلیل، اوج و حضیض مداری زمین اثر خود را فقط در جنگل‌های استوایی نیم‌کره شمالی و جنوبی زمین برجا می‎گذارد. 

همان‌طور که زمین در نیمه تیرماه نیمکره شمالی به اوج مداری می‎رسد، در نیمه دی به نزدیک‏ترین فاصله از خورشید (حضیض مداری) می‏رسد. حضیض زمین در سال گذشته در ساعت 4:39 بامداد روز 2 ژانویه 2013 به وقت جهانی (8:09 صبح روز 13 دی 1391 به وقت ایران) اتفاق افتاد و زمین به فاصله 147,098,161 کیلومتری از خورشید رسید. حضیض امسال خورشید در روز 4 ژانویه 2014/14 دی 1392 اتفاق خواهد افتاد.

در تصویر زیر می‏توانید تاثیر اختلاف 3درصدی فاصله زمین-خورشید در طول سال را بر اندازه ظاهری خورشید مشاهده کنید. این تصویر مربوط به اوج و حضیض مداری زمین در سال 2005/1384 است.


"مغناطوسفر" حافظ مسافران مریخ
ساعت ۱:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٤/۱٠  کلمات کلیدی: مریخ

دانشمندان آزمایشگاه رادرفورد اپلتون انگلیس در حال آزمایش یک سیستم سبک برای حفظ فضانوردان در برابر تابش‌های مضر در سفرهای فضایی طولانی، مانند سفر دوطرفه به مریخ هستند که ممکن است آنها را در معرض تابش‌های کیهانی و ذرات پرانرژی توفان‌های خورشیدی قرار دهد

به گزارش ایسنا، اگرچه هنوز فناوری سپر به سطح فیلم‌های تخیلی مانند جنگ ستارگان نرسیده اما این محققان امیدوارند بتوانند به آن سطح دست یابند.

دانشمندان در حال بررسی امکان ساخت محیطی در اطراف فضاپیما با عنوان "مغناطوسفر کوچک" هستند که از میدان مغناطیسی زمین تقلید کرده و حالت محافظتی آن برای ساکنان زمین را بازسازی می‌کند.

به عقیده آنها اگر تولید چنین لایه‌ای در اطراف فضاپیما امکان پذیر باشد، شاید فضانوردان بتوانند از همان حالت حفاظتی زمین برخوردار شوند.


امواج انفجار یک شهاب‌سنگ دوبار کره زمین را درنوردید
ساعت ۱:٠۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٤/۱٠  کلمات کلیدی: شهاب سنگ

محققان کمیسیون انرژی اتمی فرانسه با بررسی اطلاعات به دست آمده از ایستگاه‌های ثبت امواج مادون صوت دریافتند که امواج حاصل ازانفجار شهاب‌سنگ چلیابینسک که حدود چهار ماه قبل به روسیه اصابت کرد به قدری سهمگین بوده است که کره زمین را دوبار درنوردیده است

به گزارش ایرنا، امواج انفجار این شهاب‌سنگ ۱۰ هزار تنی، توسط ۲۰ مورد از حسگرهای مادون صوتی که برای تشخیص آزمایش‌های اتمی در سراسر جهان نصب شده‌اند، دریافت و ثبت شده است.

امواج حاصل از انفجار این شهاب‌سنگ به حدی بزرگ بودند که کره زمین را دو مرتبه درنوردیدند و در برخی از حسگرها دوبار ثبت شدند.

این اولین باری است موجی قادر به دوبار چرخش به دور زمین بوده است و این امر محققان را بسیار هیجان زده کرده است.

حسگرهای مادون صوت در واقع بخشی از سیستم کنترل بین‌المللی (IMS) هستند که توسط سازمان معاهده ممنوعیت سلاح‌های اتمی (CTBTO) ایجاد شده است.

این شبکه در اصل برای شناسایی و ثبت امواج صوتی کم فرکانس ناشی از انفجارات هسته‌ای طراحی و ساخته شده است اما قابلیت دریافت امواج تولید شده توسط سایر انفجارات از جمله انفجار عظیم شهاب‌سنگ‌ها را نیز دارد.

شهاب‌سنگ موسوم به چلیابینسک چندی قبل در نواحی کوهستانی اورال واقع در روسیه در نزدیکی زمین منفجر شد و بیش از ۹۰۰ نفر در ۶ شهر مختلف در اثر این انفجار زخمی شدند.

دانشمندان شدت این انفجار را معادل ۵۰۷ هزار تن ماده منفجره TNT برآورد کردند؛ این در حالی است که شدت انفجار بمب اتمی که شهر هیروشیما را در جنگ جهانی دوم با خاک یکسان کرد، معادل ۱۷ هزار و ۵۰۰ تن TNT بود!

پیش از این شهاب‌سنگ دیگری در سال ۱۹۰۸ در منطقه سیبری منفجر شده بود که در اثر آن ۱۲۰۰ مایل مربع از مناطق جنگلی با خاک یکسان شدند.